به او شير بدهيد تا از بوى بدن شما و تنفس و صداى قلب شما لذت ببرد و در آسايش و آرامش خيال شير بنوشد تا شير بهتر جذب بدن او شده و به طفل نيروى زندگى ببخشد . در دقايقى كه به او شير مىدهيد بهتر است با خونسردى و با ملايمت با طفل صحبت كنيد تا هم طفل هوشيارتر شود و هم شيرتان مقوى و مغزىتر شده و باعث محكمى استخوان‌ها و عضلات او همچنين نيروبخش شود . در حال شيردهى ، نوزاد را به‌طور نيمه افقى در بغل بگيريد ، به‌طورىكه سر از بدن بالاتر قرار گيرد و چون پستان را در دهان او قرار داديد كمى فشار بدهيد ، تا چند قطره شير به دهان طفل ترشح كند تا شروع به مك زدن نمايد . بايد مراقب باشيد كه تمامى پستان در محوطه‌ى لب و دهان و بينى طفل قرار نگيرد ، با دو انگشت خود ، بالاتر از نوك پستان را در دست بگيريد تا اين اتفاق نيفتد . اگر پستان جلوى سوراخ‌هاى بينى طفل را بگيرد ، قادر به نفس كشيدن نيست . لذا در آن حال براى نفس كشيدن پستان را رها مىكند كه اگر سر طفل گير باشد ، ممكن است ناراحتى يا خفگى دست بدهد . در حين خوردن شير به گلوى طفل نگاه كنيد ، اگر پستان را بمكد گلويش تكان مىخورد و صداى نازكى كه حاكى از قورت دادن اوست شنيده مىشود . هنگام شيردهى نبايد نوزاد پيچيده باشد و اطراف او بايد آزاد باشد ، چون هنگام مك زدن بدن گرم مىشود و چون احساس گرماى شديد مىكند ، نمىتواند شير بخورد و در نتيجه پستان را رها مىسازد . گاهى نوزاد پستان را به دهان گرفته ، خوابش مىبرد ، بايد بيدارش كرد . بعضى از اطفال به واسطه‌ى تنبلى و بىحالى و ضعيفى پستان را مىگيرند ولى نمىمكند ، در اين حال بايد نوك پستان را به لب‌هاى او ماليد و با سر پستان لب‌ها را غلغلك داد ، روى گونه‌هايش را آهسته‌آهسته زد و نوك پستان را فشار داد . در روزهاى اوليه نوك پستان زياد درد مىگيرد ، ولى اين درد زود رفع مىشود ، در اين روزها بايد مادر متوجه باشد ، مكرر پستان‌هاى خود را بدوشد كه ماك در آن جمع نشود ، چون دچار اشكال شده و گاهى منجر به عمل جراحى و شكافتن مىشود . وقتى كه نوزاد نتواند هواى زياد تنفس كند ، پستان را ول مىكند و ديگر نمىتواند آن را بمكد ، لذا لازم است طفل را راست بگيريد و چندين مرتبه آهسته روى دست كمى به طرف بالا بيندازيد يا او را وارونه روى زانو خم كنيد و آهسته با دست به پشت طفل بزند تا آروغ بزند ، بعد از آروغ زدن راه نفس باز شده و مجددا پستان را مىگيرد . برطبق زيادى و كمى شير ، مادر در هر دفعه يكى از پستان‌ها را به دهان طفل بگذارد و هركدام از آنها كه بيشتر شير دارد ، بيشتر در دهان طفل نگه دارد و اگر مساوى بود ، هركدام از پستان‌ها را 5 دقيقه در دهان او قرار دهد . هرگاه بيش از لزوم پستان را در دهان طفل نگه دارند و يا طفل زياد آن را بمكد ، در اثر زياد ماندن آن در دهان دچار فشار شده و نوك پستان ترك مىخورد و اسباب زحمت مىشود و در دفعه‌ى ديگر كه مادر بخواهد شير به طفل بدهد ، دچار اذيت و شكنجه مىشود ، از طرف ديگر به واسطه‌ى اينكه طفل بيش از حد لزوم شير خورده است ، روده‌هاى او دچار زحمت شده ، قى مىكند و مبتلا به اسهال مىشود و حياتش به مخاطره مىافتد . پس بنابراين نبايد مدت زيادى گذاشت كه پستان بخورد . پستان را به فاصله‌هاى منظم ( به‌طورىكه شرح داده مىشود ) تحت اصول مرتبى به طفل بدهيد و ابدا بىترتيب و دل‌خواه نباشد . هر مرتبه كه به طفل شير مىدهيد بايد پستان كاملا خالى شود . هرگاه طفل هم پستان را خالى نكند ، بايد ما بقى شير آن را بيرون دوشيد ، زيرا اگر شير در پستان بماند ، قابليت افراز آن كم شده ، در نتيجه شير در پستان تقليل مىيابد . در